Dodaj do Twittera!
| Spis treści |
|---|
| Teoria wyboru publicznego a proces podejmowani decyzji w RUE |
| Strona 2 |
| Strona 3 |
| Strona 4 |
| Wszystkie strony |
I Wstęp
Proces podejmowanie decyzji towarzyszy ludziom od początków istnienia. Dotyczy on praktycznie każdej dziedziny życia, począwszy od najbardziej podstawowych, fizjologicznych wręcz czynności (zjedzenie kanapki z szybką czy z serem) do tych najważniejszych, mających doniosły wpływ na całe życie (na przykład decyzja o podjęciu określonej pracy). Od kiedy ludzie zaczęli się organizować we wspólnoty, również polityczne, proces podejmowania decyzji w sposób naturalny został przeniesiony na poziom wspólnotowy. Aby spełniać swoje funkcje - chociażby zapewnienie bezpieczeństwa swoim członkom - wspólnota musi posiadać określone kompetencje do podejmownia decyzji.
Możemy stwierdzić za Hobbes'em, że wraz z powstaniem państwa kompetencje te w sposób nieodwołalny zostały przesunięte ze strefy prywatnej do strefy publicznej. Proces ten przyniósł ze sobą doniosły problem: decyzje podejmowane przez wspólnotę - czy to w formie autorytarnego postanowienia władcy czy poprzez demokratyczne głosowanie - nigdy nie mogą zadowolić wszystkich członków wspólnoty.
Ekonomiści problem ten formułują następująco: Ludzkie potrzeby są nieograniczone, zaś zasób dostępnych dóbr# - przeciwnie. To implicite powoduje konflikty interesów. Ekonomia zajmuje się rozwiązywaniem tych konfliktów w otymalny dla uczestników sposób.
Proces podejmowania decyzji w Unii Europejskiej jest kwestią równie doniosłą, co problematyczną. Sytuację komplikuje fakt wielkiego zróżnicowania poszczególnych państw członków na wielu płaszczyznach. Ogniska sporów i konfliktu interesów są więc niezliczone, a to rzutuje na skomplikowany proces podejmowania decyzji. Czy istnieje w ogóle sposób, który pozwalałby na optymalizację tego procesu? Co to w ogóle znaczy optymalny czy sprawiedliwy wybór?
Celem tej pracy jest zarysowanie koncepcji wykorzystania teorii ekonomicznych do analizy normatywnej procesu podejmowania decyzji w Unii Europejskiej. Obecnie większa część politycznej siły tej organizacji jest skoncentrowana w Radzie Unii Europejskiej, dlatego więc ogranicznymy się w naszych rozważaniach tylko do tej instytucji.